در تعریف کلی از سازمان جهانی بهداشت برای ارتز میتوان گفت: “به وسیله کمکی پزسکی که در راستای اندام یا بدن فرد قرار می گیرد تا فشار مکانیکی را برای اهداف متفاوت بر روی آن اندام یا قسمت مشخصی از بدن اعمال کند، ارتز orthoses گفته می شود.” ارتز برای تغییر یا اصلاح ویژگی های عملکردی و ساختاری سیستم عصبی-عضلانی و سیستم اسکلتی بر روی بدن یا اندام قرار می گیرد. یک ارتز می تواند به منظور: کنترل، هدایت، محدود کردن و یا بی حرکت کردن بخشی از بدن (اندام ، مفصل…) برای یک دلیل خاص کمک به حرکت فرد کاهش تحمل نیروی وزن برای یک هدف خاص کمک به بازتوانی عضو دچار شکستگی شده بدن استفاده شود. ارتز به منظور اصلاح شکل یا عملکرد بدن مورد استفاده قرار می گیرد تا فرد راحت تر و با آسیب کمتری راه برود. در گذشته ارتز تنها توسط ارتزیست و متناسب با همان فرد مراجع کننده فرایند طراحی و ساخت صورت می گرفت. اما با پیشرفت تکنولوژی از سال ۱۹۶۰ نوآوری ها در ارتز و پروتز (اعضای مصنوعی) تحت تأثیر سازگاری تکنیک های صنعتی برای تشکیل خلأ ورقه پلاستیک یا همان vacuum forming sheet plastics قرار گرفتند. امروزه ارتز ها به صورت پیش ساخته نیز در دسترس است که با توجه به تجویز پزشک و نظر مساعد ارتزیست نسبت به تجویز پزشک مورد استفاده افراد قرار می گیرد.

دیدگاه ها بسته شده است